Tussenkomst van een Franse notaris

In eerste instantie is het niet verplicht om een notaris in te schakelen wanneer de overledene geen vastgoed achterlaat, geen testament heeft gemaakt, geen schenking heeft gedaan en niet onderworpen was aan een huwelijkscontract.

In alle andere gevallen, zal de notaris, die de nalatenschap van de buitenlandse overledene regelt, moeten vaststellen wat diens laatste woonplaats was.

De laatste woonplaats van de overledene is de woonplaats zoals genoteerd op de overlijdensakte.

  • Wanneer de overledene zijn laatste woonplaats in Frankrijk had, zal de Franse notaris een nalatenschap dossier in Frankrijk aanmaken en zal dezelfde aktes samenstellen als voor een nalatenschap van een overledene met een Frans burgerschap.
  • Wanneer de overledene zijn laatste woonplaats in het buitenland had, zal de Franse notaris alleen tussenbeide komen als de nalatenschap een of meerdere onroerende goederen in Frankrijk bevat.

De notaris zal een notariële akte en een vastgoed verklaring samenstellen. Eensluidend gewaarmerkte kopieën zullen overgedragen worden aan de persoon verantwoordelijk voor de nalatenschap in het land waar de overledene woonachtig was.

Afwikkeling van de nalatenschap: met of zonder notaris?

De tussenkomst van een notaris is in de volgende gevallen onontkoombaar voor het regelen van een nalatenschap:

  • De bezittingen van de overledene bevatten een onroerend goed;
  • Het bedrag van de nalatenschap is meer dan of gelijk aan 5 000 €;
  • Er is een testament;
  • Er is een schenking door de overledene tijdens zijn leven gedaan (bijvoorbeeld aan zijn of haar echtgenoot).

In alle andere gevallen is de tussenkomst van een notaris niet verplicht.